ΟΙ ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΞΗΜΕΡΩΝΟΥΝ ΜΑΥΡΕΣ ΜΕΡΕΣ

Κατηφόρισε εν τέλει και στο κέντρο της Αθήνας το καταναλωτικό πανηγύρι που λέγεται «λευκή νύχτα». Και λέμε κατηφόρισε γιατί η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε ήταν στις 29/6, ημέρα Σάββατο στο δήμο Ιλίου. Εκείνο το βράδυ, με πρωτοβουλία του τοπικού πασοκοδήμαρχου, το κέντρο της πόλης «γέμισε με εκδηλώσεις και δρώμενα» ενώ τα 500 εμπορικά καταστήματα έμειναν ανοιχτά μέχρι τις 5 το πρωί. Η επιτυχία του εγχειρήματος μάλιστα ήταν τέτοια  που πολλοί πήγαν από γειτονικούς δήμους να ζήσουν τη φιέστα.

Το έδαφος λοιπόν είχε προετοιμαστεί από καιρό για να κατέβει η φιέστα και downtown! Και ποιά θα μπορούσε να είναι η καλύτερη περίοδος από αυτή των Χριστουγέννων. Οι διαθέσεις είχαν διαφανεί νωρίτερα με την πίεση από διάφορους κύκλους, να ανοίξουν τα καταστήματα και 3^η Κυριακή μέσα στο Δεκέμβρη. Επειδή όμως η επιβολή της νομιμότητας πάντα έχει και στρατηγική, ο φρεσκοψηφισμένος νόμος που επιτρέπει το άνοιγμα των καταστημάτων για 7 Κυριακές το χρόνο με 2 από αυτές να προβλέπονται για Δεκέμβρη, δεν μπορούσε να καταπατηθεί όντας υγρό ακόμα το μελάνι με το οποίο γράφτηκε. «Αφού δεν μπορούμε Κυριακή, δεν διπλασιάζουμε το Σάββατο;» σκέφτηκε η τιμημένη τάξη των εμπόρων. Και το σχέδιο μπήκε μπροστά.

ΑΦΙΣΑ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΕΥΡΥΠΙΔΗ"

 

αφίσα που κολλήθηκε στην περιοχή του Χαλανδρίου

ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΟΥ «ΕΥΡΙΠΙΔΗ»

«Σκαιόν το πλουτείν κ’ άλλο μηδέν ειδέναι.»

Οι κινητοποιήσεις που γίνονται εδώ και σχεδόν 3 μήνες για την απόλυση μιας συναδέλφου από τον Ευριπίδη του Χαλανδρίου, τόσο από τον ΣΥΒΧΑ όσο και από αλληλέγγυες συλλογικότητες της περιοχής (και όχι μόνο), γέννησε μια σειρά από (ρητορικά να τα πούμε;) ερωτήματα από την πλευρά των αφεντικών (ΕΝΕΛΒΙ) και κάθε λογής αδερφό σχηματισμό (δες εμπορικό σύλλογο Χαλανδρίου). Αναρωτιούνται για παράδειγμα, για τη σφοδρότητα της κινητοποίησης, καθώς πρόκειται για μια μεμονωμένη απόλυση, από μια υγιή επιχείρηση, που δεν απολύει και δεν κάνει περικοπές, αλλά επιλέγει να διώξει μόνο αυτόν που δεν της κάνει. Την ώρα, λένε, που άλλες επιχειρήσεις δεν πληρώνουν ή απολύουν, η εμμονή με τη συγκεκριμένη απόλυση υποκρύπτει σκοπιμότητες ενάντια σε μια υγιή επιχείρηση και άλλα τέτοια όμορφα για τον κόσμο των αφεντικών...

"Από όπου και αν προέρχεται"; Οχι βέβαια.

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα στην Αμφιάλη επέφερε μια αλληλουχία γεγονότων που επιβεβαιώνουν τη ρήση ότι η ζωή ξεπερνάει ορισμένες φορές και την πιο ζωηρή φαντασία. Η επιχειρούμενη πολιτική “εκπαραθύρωση” της Χρυσής Αυγής έχει όλα τα στοιχεία ενός πολιτικού/αστυνομικού μυθιστορήματος. Κρατικοί μηχανισμοί που γνώριζαν αρκετά για τη μαφιόζικη και εγκληματική δράση της οργάνωσης – πολιτικού κόμματος, αποδεδειγμένες σχέσεις στοργής και άμεσης συνεργασίας με όλα τα κλιμάκια και τους βαθμούς των σωμάτων ασφαλείας (ή μήπως όχι κ. Δένδια;), κλοπές, προστασία (νταβατζηλίκι), υψηλή δημοτικότητα, παραπλανημένοι ψηφοφόροι και έκπληκτοι δημοσιογράφοι (ακόμα και ο Πρετεντέρης που σε παλαιότερη τηλεοπτική εκπομπή του είχε καλεσμένα όλα τα μπουμπούκια της ελληνικής ακροδεξιάς). Και μαζί με όλα αυτά η αθάνατη συνομωσιολογία της φυλής που εκτείνεται σε ένα απίστευτα μεγάλο εύρος.

Λίγα λόγια για τον “Ευριπίδη” και τον κάθε “μικρό” καπιταλιστή

αναδημοσίευση από: communisation.espivblogs.net

 Λίγα λόγια για τον “Ευριπίδη” και τον κάθε “μικρό” καπιταλιστή

Προχθές το απόγευμα έγινε έξω από το βιβλιοπωλείο “Ευριπίδης” στο Χαλάνδρι μια κινητοποίηση του ΣΥΒΧΑ και αλληλέγγυων συντρόφων της Ρ. Η Ρ. αποτελεί τυπική περίπτωση απόλυσης στην Ελλάδα της σκληρής αναδιάρθρωσης των μνημονίων. Δούλευε στο βιβλιοπωλείο αυτό για έξι χρόνια και το αφεντικό του “Ευριπίδη” την έδιωξε την Παρασκευή 19/7 για δύο λογους: γιατί ήταν “ακριβη” γι’αυτόν και γιατί είναι ενεργό μέλος του σωματείου. Το αφεντικό, που είναι βέβαια “εναλλακτικός” και άτομο “της κουλτούρας και του πολιτισμού”, την έχει κοπανήσει για μερικές μέρες ώστε να μην ενοχληθεί από όλη αυτή τη φασαρία και να μη στεναχωρηθεί βλέποντας το μαγαζί του άδειο από πελάτες και περικυκλωμένο από αλληλέγγυους προλετάριους, που επικοινωνούν στους δυνητικούς πελάτες του τι κάνει στις εργαζόμενες που εκμεταλλεύεται για να αυξήσει την κερδοφορία του.

Στη “συζήτηση” που έγινε ανάμεσα σε μέλη του σωματείου και αλληλέγγυους με την αντικαταστάτρια του αφεντικού και το ρουφιάνο υπάλληλο/προιστάμενο, ο οποίος αρχικά είχε το θράσος να σκίσει το κείμενο που μοιραζόταν στους άλλους υπαλλήλους, αποδεικνύοντας τη φασιστική νοοτροπία του, ακούστηκαν διάφορα ωραία, ότι θα ήταν καλύτερα να “βάλουμε τους αλληλέγγυους στην αποθήκη” κτλ. Αλλά θα ασχοληθούμε με το πιο σημαντικό από όσα ακούστηκαν κατά τη γνώμη μας. Η αντικαταστάτρια του “λούη” αφεντικού είπε ότι “η απόλυση της Ρ. ήταν αναγκαία για την επιβίωση της επιχείρησης”.