Παρασκευή 13 Ιουλίου 2012

ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό


Την προηγούμενη Κυριακή κυκλοφόρησε ένα βίντεο, που μεταδόθηκε και αναδημοσιεύτηκε από όλα τα ΜΜΕ, με τη δημόσια εκτέλεση μιας γυναίκας στο Αφγανιστάν που κατηγορήθηκε για μοιχεία. Παντού μιλούσαν για αγριότητα, σοκ, βαναυσότητα, φρίκη και αηδία. Έβαλαν την πρόταση, απόδοση δικαιοσύνης, σε εισαγωγικά και τόνισαν τις επευφημίες των παρευρισκομένων δηλώνοντας παράλληλα την ανησυχία τους για την πρόοδο των δικαιωμάτων των γυναικών στην χώρα αυτή. Οι ίδιοι αυτοί πριν ένα μήνα, σε ένα κυνήγι μαγισσών, έψαχναν και πρόβαλαν τη δημόσια διαπόμπευση οροθετικών γυναικών (των περισσότερων τοξικοεξαρτημένων) που εκδίδονταν. Μιλώντας για υγειονομική βόμβα εξέφραζαν την αγανάκτησή τους γιατί δεν είχαν απομονωθεί νωρίτερα, αδιαφορώντας και αποσιωπώντας για την κτηνωδία της εμπορίας ανθρώπων, την καταναγκαστική πορνεία, το ρατσισμό και τη φτώχεια. Η υποκρισία, η βαρβαρότητα και ο κοινωνικός κανιβαλισμός είναι εδώ και πρέπει να αντισταθούμε.   

 αναδημοσιεύουμε από το blog του συλλόγου μεταφραστών-επιμελητών-διορθωτών http://www.smed.gr/2012/07/blog-post.html

Όταν Ακούς «Υγειονομική Βόμβα»
Ανθρώπινο Κρέας Μυρίζει

Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012

Κυριακή 3 Ιουνίου 2012

Και εγένετο... ΕΝ.ΕΛ.ΒΙ.

Evan Steenson

  Η αποχώρηση των «μεγάλων» εκδοτικών οίκων από την    Π.Ο.Ε.Β., την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών, που αποτελούσε το συλλογικό εργοδοτικό όργανο, και η συγκρότηση δικού τους συλλόγου, του ΕΝ.ΕΛ.ΒΙ. (Ένωση Ελληνικού Βιβλίου), φαίνεται ότι εξυπηρετεί δύο επιδιώξεις: α) να αντλήσουν και να εκμεταλλευτούν αυτόνομα κονδύλια από το ΕΣΠΑ, εδραιώνοντας θέση ισχύος στην κλυδωνιζόμενη «μικροοικονομία» του κλάδου β) να μην υποχρεωθούν να εφαρμόσουν μια νέα κλαδική σύμβαση, ως μη μετέχοντες στην εργοδοτική ένωση που μέχρι πρότινος αναλάμβανε τη διαπραγμάτευση. Όπως βλέπουμε η οικονομία απελευθερώνεται - οι κρίσεις άλλωστε προσφέρουν ευκαιρίες όπως λένε οι υπέρμαχοι της ανταγωνιστικότητας- και τα ευχολόγια του υπουργείου για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων βρίσκουν τη θέση τους λίγο πιο κάτω από το υπογάστριο των αφεντικών. Την ίδια στιγμή εμείς καλούμαστε να αποφασίσουμε αν ο αγώνας δικαιώνεται με αυξημένα αριστερά ποσοστά.